سبد سفارش شما خالی است!

رمان تاریخی در آغاز قرن نوزدهم، حول و حوش دورة فروپاشی ناپلئون ظهور پیدا کرد. البته رمان‌هایی با مضامین تاریخی را در قرون هفدهم و هجدهم نیز می‌توان یافت. رمان‌های به اصطلاح تاریخی قرن هفدهم صرفا از حیث گزینش سراسر بیرونی مضمون و پوشش‌شان تاریخی‌اند. نه تنها روان‌شناسی شخصیت‌ها، بلکه رفتارهای به تصویر کشیده شده نیز یکسر متعلق به روزگار خود نویسنده‌اند و به همین ترتیب در مشهورترین رمان تاریخی قرن هجدهم با عنوان «قلعة اترانتو» اثر «والپول» با تاریخ به عنوان لباسی مبدل صرف رفتار می‌شود: آن‌چه مطرح است فقط بدایع و غرابت‌های محیط است، نه تصویر به لحاظ هنری وفادارانه از یک عصر تاریخی مشخص و انضمامی. آن‌چه رمان به اصطلاح تاریخی پیش از سروالتر اسکات فاقد آن است دقیقا همان امر مشخص تاریخی است: نشات‌گیری خاص بودن شخصیت‌ها از خصوصیت تاریخی عصرشان. در کتاب حاضر قسمت نقد رمان تاریخی به آن دسته از نویسندگان پرداخته می‌شود که آثارشان از برخی ابعاد در حکم نقاط برجسته در روند بسط این نوع رمان است. کتاب در چهار فصل این عناوین را شامل می‌شود: فرم کلاسیک رمان تاریخی؛ رمان تاریخی و درام تاریخی؛ رمان تاریخی و بحران رئالیسم بورژوایی؛ و رمان تاریخی اومانیسم دموکراتیک.