کرکگور و نیچه (ایمان و پذیرش ابدی)
در این کتاب، علاوه بر بررسی آرای "کرکگور" و "نیچه" اندیشههای این دو با یک دیگر مقایسه شده است. نویسنده برای مثال میگوید: "آن چه کرکگور ونیچه راجع به دین و ارزش نوشتند، منبعث از تجارب زندگی ایشان و منعکس کنندهی آن است. این گزافه نیست که بگوییم کرکگور و نیچه در آثار خویش و از طریق آنها زیستهاند. به این ترتیب ما آوای چند صدایی خود کرکگور را در آثاری که با نام مستعار نوشته شده است، به خصوص هنگامی که مسائل زیباشناسی را مینمایاند، و آوای نیچه را در پیشبینیهای زردتشت ملاحظه میکنیم. از همین رو، این فیلسوفان که چنین عمیق در روش برداشت از زندگی و مفهوم آن با یک دیگر متفاوتاند، کاملا به هم شباهت دارند. از جهات دیگر نیز کرکگور و نیچه دارای شباهتهای عمیق هستند، به این معنا که هر دو ایشان مانند داستایفسکی روانشناس هستند... هر دو این فیلسوفان مانند داستایفسکی به تشریح احساسات پنهان و انگیزههایی میپردازند که شکل دهندهی زندگانی بشر است. دیگر آن که، نیچه و کرکگور در تعهد مطلق به آثار خویش و به قول نیچه به "کار" خویش، شباهتهای عمیقی به یک دیگر دارند. هر دو ایشان حیاتی مرتاضانه داشتند که وقف نوشتن بود.... وجه تشابه مهم دیگر ایشان آن است که هر دو نویسندگان مذهبی بودند و مخاطب آنها دین اجدادشان و میراث مشترک ایشان مسیحیت بود، اما علاوه بر این، هر دو ریشهها و تربیتی لوتری داشتند. آنها با لحنی نقادانه دین اجداد خود خویش، یعنی مسیحیت پدرانشان را مخاطب قرار میدهند...".