سبد سفارش شما خالی است!

این کتاب، به شیوه‌ی داستانی، دربرگیرنده‌ی خاطراتی است از "ابوعلی‌سینا" که از زبان "ابوعبید جوزجانی" یکی از شاگردان وی بازگو شده است. گفتنی است، ابن سینا، دانشمند، فیلسوف، طبیب، ریاضیدان، و منجم ایرانی در اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری است. وی در شرق به عنوان فیلسوف و در غرب به عنوان طبیب شهرت داشته است. فلسفه‌ی او، فلسفه‌ی مشائی متاثر از فلسفه‌ی نوافلاطونی و دین اسلام است. وی کوشیده، فلسفه را با دین اسلام توفیق دهد. او، اولین کسی است در اسلام که کتب جامع و منظمی در فلسفه نوشته و کتاب‌ شفای او در حکم یک دایره‌المعارف فلسفی است. از سایر آثار فلسفی او می‌توان نجات، اشارات، دانش‌نامه‌ی علائی، قراضه‌ی طبعیات، مبدا و معاد، و داستان حی‌ ابن یقظان را نام برد. افزون بر این، او، اولین دانشمندی است در ایران که پس از اسلام درباره‌ی تعلیم و تربیت اظهار نظر کرده است. نظریات تربیتی وی در سه کتاب از تالیفات عربی او آمده است. وی پنج اصل را به خصوص در تعلیم و تربیت مهم می‌داند: ایمان، اخلاق خوب، تندرستی، سواد، و هنر و پیشه.